{"id":283,"date":"2016-08-10T15:25:06","date_gmt":"2016-08-10T13:25:06","guid":{"rendered":"http:\/\/fundacjaskrzypce.kuznianet.pl\/kursnaleczow\/?p=283"},"modified":"2016-09-26T23:32:04","modified_gmt":"2016-09-26T21:32:04","slug":"czwarty-koncert-z-cyklu-mistrz-uczen-jan-stanienda","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/fundacjaskrzypce.pl\/kurspulawy\/2016\/08\/10\/czwarty-koncert-z-cyklu-mistrz-uczen-jan-stanienda\/","title":{"rendered":"Czwarty koncert z cyklu „Mistrz i Uczniowie” Jan Stanienda"},"content":{"rendered":"

Karolina Gutowska<\/strong><\/p>\n

Czwarty koncert cyklu „Mistrz i ucze\u0144” odby\u0142 si\u0119 w Na\u0142\u0119czowskim O\u015brodku Kultury 12 sierpnia. Po kilkunastu uczestnikach kursu sw\u00f3j recital zaprezentowa\u0142 Jan Stanienda \u2013 polski skrzypek, solista, kameralista, pedagog, wychowanek Krzysztofa Jakowicza, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy w ci\u0105gu swojego \u017cycia m.in.z Polsk\u0105 Orkiestr\u0105 Kameraln\u0105 i Sinfoni\u0105 Varsovi\u0105 pod batut\u0105 Jerzego Maksymiuka czy Yehudim Menuhinem. Program obejmowa\u0142 dwie pozycje utrzymane w stylu klasycznym: Sonat\u0119 na fortepian i skrzypce D-dur op.12 nr 1 Ludwiga van Beethovena oraz\u00a0Rondo A-dur D.438 Franciszka Schuberta. Gra Jana Staniendy jest barwna i zaskakuj\u0105ca, nie mo\u017cna si\u0119 przy niej nudzi\u0107. Ponadto odnosi si\u0119 wra\u017cenie, \u017ce posiada ona du\u017c\u0105 doz\u0119 improwizatorstwa, tak jakby skrzypek realizowa\u0142 na scenie swoje bie\u017c\u0105ce pomys\u0142y muzyczne \u2013 i to podtrzymuje s\u0142uchacza w ciekawo\u015bci co do tego, co nast\u0105pi za chwil\u0119.<\/p>\n

\"https:\/\/scontent-waw1-1.xx.fbcdn.net\/v\/t1.0-9\/13895406_1007743126012514_8496822186199386488_n.jpg?oh=ecb338dae287cb7c682ba0c1f37c1c64&oe=58114D6A\"<\/p>\n

Pogodna Sonata, wykonana przez skrzypka z pami\u0119ci, \u00a0pe\u0142na by\u0142a zwrot\u00f3w akcji i kontrast\u00f3w, nie mo\u017cna by\u0142o mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci kiedy kompozytor zapisa\u0142 forte a kiedy piano (cho\u0107 czasem bior\u0105c pod uwag\u0119 akustyk\u0119 sali pozbawion\u0105 pog\u0142osu by\u0142o ono troch\u0119 za ciche) ani czy w danym miejscu postawi\u0142 nad nutami kreski lub kropki. Na wyr\u00f3\u017cnienie zas\u0142u\u017cy\u0142a szczeg\u00f3lnie II cz\u0119\u015b\u0107 dzie\u0142a, czyli temat z wariacjami \u2013 ka\u017cda z nich by\u0142a zupe\u0142nie inna od poprzedniej (i nie mam tu oczywi\u015bcie na my\u015bli tylko zapisu nutowego). Nale\u017cy wspomnie\u0107 r\u00f3wnie\u017c o towarzyszu skrzypka \u2013 by\u0142 nim pianista Krzysztof Stanienda. Na scenie arty\u015bci mieli ze sob\u0105 wspania\u0142y kontakt i relacja ojciec-syn z pewno\u015bci\u0105 ma w tym sw\u00f3j cz\u0119\u015bciowy cho\u0107by udzia\u0142. Pianista pozostawa\u0142 czujny przez ca\u0142y wyst\u0119p, co jest bardzo wa\u017cne przy towarzyszeniu osobie o nieposkromionej wyobra\u017ani muzycznej, ale szybka reakcja i wsp\u00f3lnie brane oddechy zawsze skutkowa\u0142y idealnie jednoczesnymi wej\u015bciami. Kolejny punkt wieczoru, czyli Rondo Schuberta, pokaza\u0142 prawdziw\u0105 wirtuozeri\u0119 mistrza. Pi\u0119kna, melodyjna introdukcja wprowadzi\u0142a sw\u0105 kantylen\u0105 s\u0142uchaczy w przyjemny, nieco leniwy stan, lecz trwa\u0142o to tylko chwil\u0119, poniewa\u017c wkr\u00f3tce nadesz\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 w\u0142a\u015bciwa Ronda i wykonana w bardzo szybkim tempie ukaza\u0142a brawur\u0119 skrzypka. Potem w sali rozleg\u0142y si\u0119 g\u0142o\u015bne brawa, a arty\u015bci musieli pozosta\u0107 chwil\u0119, aby przyj\u0105\u0107 wszystkie gratulacje i w tym radosnym duchu zako\u0144czy\u0142 si\u0119 czwarty udany wiecz\u00f3r z cyklu koncert\u00f3w „Mistrz i ucze\u0144”.<\/p>\n

\n

Karol Furtak<\/strong><\/p>\n

Pi\u0105tek, 12 sierpnia, godz. 19:00 \u2013 w sali koncertowej Na\u0142\u0119czowskiego O\u015brodka Kultury publiczno\u015b\u0107 zebra\u0142a si\u0119 by wys\u0142ucha\u0107 kolejnego, przedostatniego ju\u017c koncertu promocyjnego \u201eMistrz i Uczniowie\u201d<\/p>\n

Jak codziennie, w ramach I Mi\u0119dzynarodowego Kursu Skrzypcowego im. Tadeusza Wro\u0144skiego cz\u0119\u015b\u0107 pierwsz\u0105 koncertu po\u015bwi\u0119cono popisom m\u0142odych skrzypk\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata, kt\u00f3rzy zechcieli uczestniczy\u0107 w Kursie. Tu\u017c po nich, przysz\u0142a pora na wyst\u0119p Mistrza.<\/p>\n

\"https:\/\/scontent-waw1-1.xx.fbcdn.net\/v\/t1.0-9\/13903204_1007742512679242_2930884677044230747_n.jpg?oh=c101fd7801a413b254c9a3d1691a9c87&oe=585C082A\"<\/p>\n

Tym razem w tej roli wyst\u0105pi\u0142 Jan Stanienda, a przy fortepianie towarzyszy\u0142 mu Krzysztof Stanienda. W cz\u0119\u015bci pierwszej wyst\u0105pi\u0142o ca\u0142e grono adept\u00f3w wiolinistyki, pocz\u0105wszy od najm\u0142odszych uczestnik\u00f3w kursu, po dojrza\u0142ych ju\u017c skrzypk\u00f3w. Mia\u0142o to swoje implikacje w zaprezentowanym programie. Ten oscylowa\u0142 zar\u00f3wno wok\u00f3\u0142 utwor\u00f3w dla dzieci, autor\u00f3w takich jak cho\u0107by Adam Wro\u0144ski, jak i wok\u00f3\u0142 rozbudowanego repertuaru przeznaczonego dla profesjonalnych ju\u017c muzyk\u00f3w \u2013 w ramach koncertu publiczno\u015b\u0107 us\u0142ysza\u0142a dzie\u0142a mi\u0119dzy innymi Karola Szymanowskiego, Feliksa Mendelssohna Bartholdy, Jana Sebastiana Bacha, Niccolo Paganiniego, czy Johannesa Brahmsa. Najwi\u0119ksze uznanie publiczno\u015bci zyska\u0142a sobie jednak interpretacja I cz\u0119\u015bci\u00a0Koncertu D-dur\u00a0op. 35 Piotra Czajkowskiego. S\u0142uchacze \u017cywo zareagowali na graj\u0105c\u0105 ten szlagier skrzypcowej literatury uczestniczk\u0119 kursu, Chisa Kitagawa, kt\u00f3rej akompaniowa\u0142 Tsukasa Shirase, znany ze \u015brodowego Nadzwyczajnego Recitalu Fortepianowego. Kiedy po dawce emocji, jak\u0105 zaserwowano publiczno\u015bci w cz\u0119\u015bci pierwszej, przysz\u0142a pora na wyst\u0119p pi\u0105tkowego Mistrza, zebrani musieli zmierzy\u0107 si\u0119 jeszcze z dwiema kompozycjami z prze\u0142omu XVIII i XIX wieku, kt\u00f3rych wykonawstwo na ca\u0142ym \u015bwiecie zrodzi\u0142o wiele ikon wiolinistyki.\u00a0Sonata D-dur\u00a0op. 1 nr 1 Ludwiga van Beethovena i\u00a0Rondo A- dur\u00a0Schuberta (skatalogowana przez Deutscha jako D. 438) znajduj\u0105 si\u0119 bowiem w repertuarze najbardziej znanych skrzypk\u00f3w, wyst\u0119puj\u0105cych na najbardziej presti\u017cowych scenach \u015bwiata. W pi\u0105tek, zmierzy\u0142 si\u0119 z nimi Jan Stanienda. Skrzypkowi towarzyszy\u0142 jego syn, Krzysztof Stanienda, znany ju\u017c w Na\u0142\u0119czowie z koncert\u00f3w \u201eMistrz i Uczniowie\u201d. Jan Stanienda nale\u017cy do grona najbardziej cenionych polskich skrzypk\u00f3w. Po uko\u0144czeniu klasy skrzypiec Krzysztofa Jakowicza w warszawskiej Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina, wyst\u0119powa\u0142 zar\u00f3wno jako solista, jak i kameralista z najbardziej rozpoznawalnymi muzykami ca\u0142ego \u015bwiata. Mia\u0142 okazj\u0119 gra\u0107 u boku Yehudi Menuhina, Barbary Hendricks, Wandy Wi\u0142komirskiej, Nigela Kennedy, Michaela Petri i wielu innych. Wi\u0105za\u0142o si\u0119 to z wyst\u0119powaniem niemal na wszystkich kontynentach, w najbardziej presti\u017cowych salach koncertowych, z kt\u00f3rych wymieni\u0107 warto cho\u0107by Carnegie Hall, Royal Albert Hall, czy Berliner Philharmonie. W Polsce jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 zwi\u0105zana by\u0142a z takimi zespo\u0142ami jak\u00a0Sinfonia Varsovia, Polska Orkiestra Kameralna,\u00a0Orkiestra Kameralna\u00a0Wratislawia\u00a0i Orkiestra Kameralna\u00a0Leopoldium. Stanienda jest tak\u017ce zdobywcom laur\u00f3w na wielu konkursach skrzypcowych i cenionym pedagogie zwi\u0105zanym z Uniwersytetem Muzycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Wyst\u0119p Staniendy rozpocz\u0105\u0142 fanfarowy motyw\u00a0Sonaty\u00a0Beethovena. Kolejne pokazy temat\u00f3w, naznaczonych specyficzn\u0105 narracyjno\u015bci\u0105 Beethovena za ka\u017cdym razem dawa\u0142y odczucie o rozwini\u0119tej muzycznej erudycji Staniendy. Dynamicznie zr\u00f3\u017cnicowane samych temat\u00f3w by\u0142o tylko zal\u0105\u017ckiem do granic ekspresji, jakie skrzypek osi\u0105ga\u0142 w kolejnych modulacjach, naszpikowanych figuracjami i pomys\u0142ow\u0105 interpretacj\u0105 ust\u0119p\u00f3w kadencyjnych. W cz\u0119\u015bci\u00a0Allegro con brio\u00a0pomys\u0142owo\u015b\u0107 nie opu\u015bci\u0142a tak\u017ce m\u0142odego Staniendy. Ten, ze znaczn\u0105 ju\u017c muzyczn\u0105 dojrza\u0142o\u015bci\u0105 (a nadal jest to pianista m\u0142odego pokolenia!) podszed\u0142 zar\u00f3wno do fragment\u00f3w o charakterze tematycznym, jak i do ust\u0119p\u00f3w figuracyjnych, pe\u0142ni\u0105cych rol\u0119 t\u0142a. Przede wszystkim jednak uwag\u0119 zwr\u00f3ci\u0142 spos\u00f3b wsp\u00f3lnego muzykowania obu artyst\u00f3w \u2013 zgodni co do detali artykulacyjnych, do jako\u015bci prowadzenia frazy i niezwykle kompatybilni w zmianach tempa zaprezentowali to, co w beethovenowskich sonatach uderza najbardziej: syntez\u0119 emocji i formy. Podobne interpretacyjne do\u015bwiadczenie wykazali w drugiej cz\u0119\u015bci\u00a0Sonaty, Thema con Variazioni, Andante con moto. Kolejne wariacje nabiera\u0142y coraz to innego wyrazu, odkrywaj\u0105c kolejne artystyczne oblicza muzyk\u00f3w. Zr\u00f3\u017cnicowane w niemal ka\u017cdym detalu wykonawczym, motywy, frazy, ca\u0142e zdania muzyczne, a w ko\u0144cu poszczeg\u00f3lne wariacje by\u0142y prezentacj\u0105 tego, co w muzyce najistotniejsze \u2013 wielu barw i odcieni natury kompozytora i wykonawcy.\u00a0Rondo Allegro, jak zwykle finalna cz\u0119\u015b\u0107 sonaty da\u0142y skrzypkowi mo\u017cliwo\u015b\u0107 sprawdzenia swojego przygotowania technicznego. Oczywi\u015bcie, jak na skrzypka tej miary przysta\u0142o poradzi\u0142 sobie z nimi bez najmniejszego problemu, wliczaj\u0105c w to brawurowe skoki i arpeggia trzeciej cz\u0119\u015bci, wykonywane w szybkim tempie. Efektowno\u015b\u0107 ta prze\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 tak\u017ce na parti\u0119 fortepianu, kt\u00f3ra, dobrze opanowana przez Krzysztofa Staniend\u0119, nie wyda\u0142a si\u0119 dla niego szczeg\u00f3lnym wyzwaniem. Dzi\u0119ki temu, beethovenowska koncepcja popisowego ronda zyska\u0142a lekko\u015b\u0107 i wykonawcz\u0105 swobod\u0119, daj\u0105c\u0105 s\u0142uchaczom poczucie komfortu. Jako drugi punkt programu Stanienda wybra\u0142\u00a0Rondo A-dur\u00a0Franciszka Schuberta. Introdukcja\u00a0Adagio,w kt\u00f3rej skrzypek wydoby\u0142 z instrumentu wszystko czego s\u0142uchacz oczekuje od kompozycji prekursora romantyzmu. Partia solisty wykorzystuj\u0105ca r\u00f3\u017cne rejestry skali skrzypiec, zosta\u0142a przez Staniend\u0119 doprawiona ca\u0142\u0105 gam\u0105 niuans\u00f3w wykonawczych, kt\u00f3re w po\u0142\u0105czeniu z melodycznym talentem Schuberta wprowadzi\u0142y publiczno\u015b\u0107 w szczeg\u00f3lnie unikatowy nastr\u00f3j jego kompozycji. Pierwszy temat, taneczny zabrzmia\u0142 lekko i z dystynkcj\u0105. Stanienda we wszystkich przebiegach d\u017awi\u0119kowych, zar\u00f3wno tych szybszych, jak i wolniejszych zachowa\u0142 czysto\u015b\u0107 intonacji i wszelkie wykonawcze wskaz\u00f3wki kompozytora. Drugiemu tematowi nada\u0142 interpretacji nieco pastoralnej, zachowuj\u0105c w\u0142a\u015bciw\u0105 Schubertowi lekko\u015b\u0107, jednak do\u015b\u0107 nonszalancko realizuj\u0105c niuanse rytmiczne, dzi\u0119ki czemu wprowadzi\u0142 w t\u0119 kompozycj\u0119 doz\u0119 \u015bwie\u017co\u015bci. Pogodny charakter ust\u0105pi\u0142 w ko\u0144cu cz\u0119\u015bci o wymowie dramatycznej, kt\u00f3r\u0105 Stanienda wyeksponowa\u0142 najsilniej, korzystaj\u0105c z bardziej rozbudowanej palety \u015brodk\u00f3w wyrazowych. Krzysztof Stanienda wykaza\u0142 si\u0119 w tej kompozycji wa\u017cn\u0105 dla ka\u017cdego akompaniatora umiej\u0119tno\u015bci\u0105. Bez zarzutu radz\u0105c sobie ze wszelkimi detalami wykonawczymi, pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 mo\u017cliwie jak najszersza paleta odcieni instrumentu, kt\u00f3rym dysponowa\u0142 \u2013 dzi\u0119ki temu, stan\u0105\u0142 na wysoko\u015bci zadania i wprowadzi\u0142 w parti\u0119 fortepianu zr\u00f3\u017cnicowanie w\u0142a\u015bciwe kwartetowi smyczkowemu (na kt\u00f3ry oryginalnie napisano\u00a0Rondo). Obaj arty\u015bci dali publiczno\u015bci mo\u017cliwo\u015b\u0107 obcowania z kameralnym dorobkiem Beethovena i Schuberta, wraz z jego rozbudowan\u0105, cieniowan\u0105 dynamik\u0105, kt\u00f3ra kszta\u0142towa\u0142a p\u00f3\u017aniejsze my\u015blenie o muzyce. W katalogu koncert\u00f3w \u201eMistrz i uczniowie\u201d prezentacja tego duetu zajmuje miejsce szczeg\u00f3lne \u2013 na tle zr\u00f3\u017cnicowanego repertuaru prezentowanego w ramach Kursu, tchn\u0119li oni nieco innowacji w kompozycje uznawane za absolutny kanon literatury kameralnej. Tym samym, udowadniaj\u0105c, \u017ce efektowno\u015b\u0107 wyst\u0119pu nie musi wynika\u0107 z wybranego repertuaru \u2013 nadrabiaj\u0105c swoj\u0105 muzykalno\u015bci\u0105, obdarzyli na\u0142\u0119czowsk\u0105 publiczno\u015b\u0107 dawk\u0105 tak dosadnych artystycznych emocji, \u017ce mog\u0142aby ona konkurowa\u0107 z niejednym wykonaniem muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Karolina Gutowska Czwarty koncert cyklu „Mistrz i ucze\u0144” odby\u0142 si\u0119 w Na\u0142\u0119czowskim O\u015brodku Kultury 12 sierpnia. Po kilkunastu uczestnikach kursu sw\u00f3j recital zaprezentowa\u0142 Jan Stanienda \u2013 polski skrzypek, solista, kameralista, pedagog, wychowanek Krzysztofa Jakowicza, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy w ci\u0105gu swojego \u017cycia m.in.z Polsk\u0105 Orkiestr\u0105 Kameraln\u0105 i Sinfoni\u0105 Varsovi\u0105 pod batut\u0105 Jerzego Maksymiuka czy Yehudim Menuhinem. Program obejmowa\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-283","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recenzje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/fundacjaskrzypce.pl\/kurspulawy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/283"}],"collection":[{"href":"https:\/\/fundacjaskrzypce.pl\/kurspulawy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/fundacjaskrzypce.pl\/kurspulawy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacjaskrzypce.pl\/kurspulawy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacjaskrzypce.pl\/kurspulawy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=283"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/fundacjaskrzypce.pl\/kurspulawy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/283\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":297,"href":"https:\/\/fundacjaskrzypce.pl\/kurspulawy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/283\/revisions\/297"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/fundacjaskrzypce.pl\/kurspulawy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=283"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacjaskrzypce.pl\/kurspulawy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=283"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacjaskrzypce.pl\/kurspulawy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=283"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}